Miesiąc: Grudzień 2019

Jak powstawał e-book o Design Thinking w kulturze?

ebook o Design Thinking

Mówi się, że szewc bez butów chodzi, ale… głupio by było, gdyby publikacja o myśleniu projektowym, w którym tak ważne jest prototypowanie i testowanie, powstała z głowy i wyłącznie za biurkiem. Od początku pracy nad nią ważne było dla mnie odpowiedzenie na realne potrzeby przyszłych użytkowników i użytkowniczek.

Od wczoraj przewodnik w formatach pdf, epub i mobi możecie pobrać w zakładce „Publikacje”. Ja tymczasem, uzupełniając listę zawartych w nim przykładów z życia, dzielę się z Wami krótkim case study dotyczącym pracy nad e-bookiem.

Co znajdziecie w środku?

Publikacja zawiera krótki wstęp teoretyczny, opis fazy przygotowań do procesu projektowego oraz charakterystykę pięciu etapów Design Thinking: empatii, diagnozy potrzeb, generowania pomysłów, prototypowania i testowania. Przybliżam też 31 wybranych metod używanych na każdym z etapów. W treści znajdziecie przykłady wypełnionych narzędzi, a na końcu puste szablony do druku. Oprócz tego czeka na Was sporo praktycznych wskazówek i przykładów zastosowania omawianych metod w sektorze kultury.

Skąd pomysł na publikację?

Zaczęło się od lektury raportów, m.in. „Animacja/edukacja. Możliwości i ograniczenia edukacji i animacji kulturowej w Polsce” (Małopolski Instytut Kultury) i „Gdański sektor kultury w przebudowie” (Instytut Kultury Miejskiej). Mówiły między innymi o tym, że tylko około 1/3 podmiotów prowadzi diagnozę potrzeb uczestników swoich działań. Z raportu „Edukacja kulturowa w województwie pomorskim. Diagnoza” zapamiętałam coś jeszcze. Wciąż niewiele instytucji zaprasza potencjalnych uczestników do współtworzenia swojej oferty. Traktowani są głównie jako odbiorcy – nie partnerzy.

Metodyka Design Thinking wydała mi się tu ciekawą propozycją, która mogłaby wesprzeć osoby pracujące w kulturze. Niestety materiały edukacyjne pisane z myślą o biznesie okazywały się często mało użyteczne lub niewystarczające w kontekście budowania oferty kulturalnej. Stąd właśnie pomysł na przygotowanie przewodnika specjalnie dla sektora kultury.

Badanie potrzeb i testowanie fragmentu

Stworzyłam ramowy plan zawartości i w marcu opublikowałam na blogu wpis o formułowaniu wyzwania projektowego. W takim stylu chciałam stworzyć całość publikacji. Przeprowadzone w maju badanie potrzeb pokazało jednak, że ciągły tekst to nie jest to, czego oczekują przyszli czytelnicy i czytelniczki. Zależało Wam na prostym języku, krótkich zdaniach, konkretach, przykładach, wyróżnieniu najważniejszych fragmentów etc. Kilkustronicowe opisy okazały się po prostu za długie, a stworzona w ten sposób publikacja byłaby raczej mało użyteczna.

Kolejne części pisałam już więc nieco inaczej. Opisy ograniczyłam do niezbędnego minimum. Całość podzieliłam na kroki, aby było jasne, jak po kolei stosować opisane metody. Instrukcje urozmaicałam wskazówkami i cytatami, a także zdjęciami z warsztatów (większość z nich zrobiła Agnieszka Doborzyńska). Przykłady umieściłam w ramkach.

Starałam się odpowiedzieć na wszystkie potrzeby, które ujawniły się w badaniu, a o których więcej pisałam w jednym z poprzednich wpisów.

Chwile prawdy na warsztatach

E-book jest częścią projektu realizowanego dzięki stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W jego ramach współpracowałam z zespołami czterech pomorskich instytucji: Stacji Kultura – Miejskiej Biblioteki Publicznej w Rumi, Filharmonii Kaszubskiej – Wejherowskiego Centrum Kultury, Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej oraz Nowego Teatru im. Witkacego w Słupsku. Współpraca z ich zaangażowanymi zespołami bardzo wpłynęła na kształt przewodnika.

fot. Agnieszka Doborzyńska

Najlepiej pisało mi się bezpośrednio po szkoleniach, warsztatach i spotkaniach w instytucjach, bo wtedy miałam na świeżo to, w jaki sposób coś tłumaczyłam na żywo. Właśnie tak starałam się to opisać w przewodniku, żeby zachować przystępny styl (bo zazwyczaj mam tendencję do zdań wielokrotnie złożonych). Często po warsztatach zmieniałam też poszczególne fragmenty tekstu. Usuwałam to, co na spotkaniu okazało się nie być trafnym przykładem. Rozwijałam to, co okazało się mało zrozumiałe.

Warsztaty były też okazją do przetestowania i dopracowania przygotowanych formularzy z narzędziami. Wypadało wszystko, co nie sprawdzało się w praktyce. Dalsza praca z zespołami uczestniczących w projekcie instytucji pozwoliła z kolei na uzupełnienie e-booka o przykłady z życia.

W międzyczasie puste szablony narzędzi przesunęłam na koniec publikacji, a w treści zamieściłam przykładowo wypełnione formularze.

Tytuł publikacji

Do wymyślania tytułu też zaprosiłam przyszłych czytelników i czytelniczki. Zdecydowałam się użyć w tytule anglojęzyczną nazwę Design Thinking. Najpierw zapytałam więc w ankiecie, czy w takim razie lepiej konsekwentnie iść w stronę tytułu angielskiego (np. „guidebook”, „toolbox”) czy jednak polskiego (np. „przewodnik”, „podręcznik”). Większość osób wybrało drugą opcję. Później przetestowałam na Facebooku już dwa konkretne pomysły na ostateczny tytuł:

Konsultacja i testowanie całości

Szkic e-booka powędrował następnie do konsultacji merytorycznej. Agnieszka Mróz, projektantka usług, naniosła swoje uwagi, za które bardzo dziękuję. Serdeczne podziękowania należą się też testerom e-booka, którzy dawali mi informację zwrotną na różnych etapach pracy: Aleksandrze Abakanowicz, Łukaszowi Kierznikiewiczowi, Kindze Kuczyńskiej, Pawłowi Płoskiemu i Annie Zielińskiej-Fedoruk. Zwrócili uwagę na miejsca, które wymagały uzupełnienia i dopracowania.

proj. BoTak Studio

Po dopracowaniu tekst trafił do korekty i redakcji językowej, a później do Julii Porańskiej z BoTak Studio, która stworzyła projekt graficzny. Joanna Ćwiklak z eLitery przygotowała z kolei wersje na czytniki.

Na koniec chcę zrobić zastrzeżenie, że o ile ostateczny efekt to zasługa wszystkich wyżej wymienionych osób i uczestniczących w projekcie zespołów pomorskich instytucji, to jednak odpowiedzialność za ewentualne braki jest wyłącznie moja. Jeśli zauważycie jakieś uchybienia, to dajcie konieczne znać. Odezwijcie się też, jeśli macie ciekawe przykłady zastosowania opisanych w publikacji narzędzi. Praca nad idealnym przewodnikiem to proces. Jeśli uzupełnień będzie wiele, nie wykluczam przygotowania kolejnego, ulepszonego wydania!

Zapraszam do lektury! Pliki do pobrania znajdziecie w zakładce „Publikacje”.

 

           Agnieszka Mróz

Projekt “Design Thinking w instytucjach kultury” jest realizowany w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Partnerami projektu są Instytut Kultury Miejskiej oraz Agnieszka Mróz – osobiście o projektowaniu usług.

 

Spodobał Ci się ten tekst? Polub mnie na FB, żeby nie przegapić kolejnych!

 

Podziel się:

Kultura i design. Najlepsze konferencje 2020

konferencje design 2020

Dokąd po inspirację w nadchodzącym roku? Na horyzoncie wiele ciekawych polskich konferencji. Jak zawsze polecam wybrać się nie tylko na wydarzenia skierowane do sektora kultury, ale i na te przygotowane z myślą o projektantach i strategach biznesu. Pamiętajcie, że najlepsze pomysły rodzą się na styku dyscyplin!

You cannot not design | 16-17.01.2020, Poznań

Rok zacznie się z przytupem w Poznaniu, gdzie Concordia Design organizuje pierwszą edycję konferencji o innowacyjnym projektowaniu w biznesie. Wydarzenie przeznaczone jest dla wszystkich, którzy już projektują lub chcą nauczyć się projektowania w swoich firmach, organizacjach czy instytucjach (ze szczególnym uwzględnieniem specjalistów HR i liderów zmian). Na uczestników i uczestniczki czekają strefy inspiracji, doświadczeń i networkingu, a także warsztaty w formule Design Jam.

4 Design Days 2020 | 6-9.02.2020, Katowice

Duże wydarzenie dotyczące rynku nieruchomości, architektury, wnętrz i wzornictwa. Może być też ciekawe dla osób zainteresowanych zrównoważonym rozwojem miast. W programie znajdziecie nie tylko trendy w urządzaniu wnętrz, ale rozmowy z udziałem architektów i przedstawicieli samorządów na temat budowania dobrego miejsca do życia.

Polish Graphic Design Talks | 29.02.2020, Warszawa

Wydarzenie skupione na praktycznej stronie pracy projektantów w Polsce. Najbliższa edycja poruszy takie tematy, jak start w zawodzie, szukanie klientów, ustalanie wynagrodzenia czy budowanie marki osobistej.

Marketing w Kulturze | 7-8.04.2020, Gdańsk

Komunikacja – trendy – praktyka. Dwa dni rozmów, wykładów i warsztatów skupionych wokół promocji i komunikacji w instytucjach kultury i oddolnych kulturalnych inicjatywach. Tym razem Instytut Kultury Miejskiej zaprasza do Filharmonii Bałtyckiej. To wydarzenie polecam Wam szczególnie z zupełnie nieobiektywnych powodów: poprowadzę warsztaty o Design Thinking w kulturze. 🙂 Szczegóły wkrótce!

User Conf | 15-16.05.2020, Wrocław

User Conf, jak sama nazwa wskazuje, to konferencja skoncentrowana na kwestii projektowania pod kątem potrzeb użytkowników. Łączy świat biznesu ze światem projektantów UX oraz produktów i usług. Dwudniowe wydarzenie, zorganizowane przez agencję Thinkle, wypełnione będzie warsztatami, prelekcjami, debatami i panelami dyskusyjnymi. Z pewnością będzie klientocentrycznie!

POLISHOPA | 1-4.06.2020, Bydgoszcz

Pakuj się kto może! POLISHOPA Design Thinking Conference to aż czterodniowe wydarzenie dla pasjonatów i praktyków metodyki Design Thinking. Konkretne prelekcje i inspirujące warsztaty skupione będą na szeroko pojętym temacie innowacji i myślenia projektowego. Za całość odpowiada Shopa Design & Strategy. Warto dodać, że to już siódma edycja tego wydarzenia!

Product Camp | 17-19.06.2020, Gdynia

To będzie gorący czerwiec, bo zaraz po Polishopie odbędzie się szósta już edycja Product Campu, czyli międzynarodowego wydarzenia na wysokim poziomie, znanego ze świetnej, otwartej atmosfery. Konferencja skupiona jest na produktach cyfrowych, ale inspirację znajdą na niej także osoby pracujące w kulturze. Wisienką na torcie będzie oczywiście Afterparty… to znaczy Barcamp. 😉

Gdynia Design Days | 4-12.07.2020, Gdynia

GDD chyba nie trzeba nikomu przedstawiać? To coroczny festiwal, który prezentuje najnowsze tendencje i dobre praktyki z zakresu projektowania. W jego ramach organizowane są wydarzenia „Design talks business”. Możecie się na nich spodziewać wykładów, praktycznych warsztatów i inspirujących rozmów z ekspertami. Polecam nie tylko dlatego, że to moje rodzinne miasto. 😉

 

Czego zabrakło na tej liście? Daj znać! hello@agnieszkakaim.eu

 

Spodobał Ci się ten tekst? Polub mnie na FB, żeby nie przegapić kolejnych!

 

Podziel się:

Service Blueprint. Jak przygotować schemat usługi

Proces Design Thinking składa się zasadniczo z pięciu etapów: empatii, diagnozy potrzeb, generowania pomysłów, prototypowania i testowania. Przetestowanie pomysłu na rozwiązanie to jednak nie koniec pracy nad nim. Zanim będzie można zabrać się za wdrażanie wymyślonej usługi, np. nowego elementu oferty kulturalnej, warto doprecyzować pomysł przygotowując z zespołem Service Blueprint.

Czym jest Service Blueprint?

Service Blueprint, czyli schemat usługi, to narzędzie, które pozwala zaplanować wdrażanie wypracowanego rozwiązania. Pokazuje ono krok po kroku wszystkie etapy świadczenia usługi na dwóch płaszczyznach: kroków po stronie użytkownika (np. uczestnika wydarzenia kulturalnego) i działań po stronie realizatorów usługi (w naszym przypadku zespołu instytucji kultury).

Narzędzia Service Blueprint można używać zarówno do zmapowania aktualnie świadczonej usługi, jak i tej dopiero projektowanej. W pierwszym przypadku można za jego pomocą zdiagnozować elementy usługi wymagające poprawy, np. „wąskie gardła”. W drugim przypadku umożliwia przemyślenie w szczegółach rozwiązania, które dopiero ma być wdrażane.

Do pracy nad mapowaniem pomysłu na nową usługę zaproście nie tylko osoby, które projektowały rozwiązanie, ale i te, które będą pilotować wprowadzanie go w życie i komunikowanie go publiczności. Przygotowanie schematu usługi powoli się do tego przygotować: unaoczni konieczne do wykonania zadania i potrzebne zasoby, w tym niezbędnych podwykonawców.

Jak przygotować Service Blueprint?

Prosty Service Blueprint stworzycie za pomocą samoprzylepnych karteczek, wykonując opisane niżej kroki.

Etapy usługi

Rozpiszcie główne etapy świadczenia usługi. Najczęściej będą to: budowanie świadomości, przystąpienie, korzystanie i wyjście. Etap wyjścia może dotyczyć tego jak wzmocnić pozytywne odczucia użytkownika, zachęcić go do dzielenia się pozytywną opinią, ułatwić ponowne skorzystanie usługi czy umożliwić złożenie reklamacji.

Kroki użytkownika

Wypiszcie wszystkie działania wykonywane przez osobę korzystającą z usługi. Co robi na poszczególnych etapach? Uporządkujcie je chronologicznie, tworząc w ten sposób ścieżkę użytkownika. Tak wygląda usługa z jego perspektywy. Nie daje nam to jednak jeszcze pełnego obrazu co musi się wydarzyć, aby usługa została zrealizowana.

Emocje użytkownika

Jakie myśli i uczucia towarzyszą osobom korzystającym z usługi? Wypiszcie je i przyporządkujcie do konkretnych kroków. Pamiętajcie, że schemat usługi rozpisujecie z punktu widzenia konkretnej persony, czyli modelowego użytkownika symbolizującego daną grupą docelową. O tworzeniu person przeczytacie w jednym z wcześniejszych wpisów.

Punkty styku

Wypiszcie wszystkie formy interakcji między użytkownikiem a usługodawcą oraz wykorzystywane artefakty, czyli namacalne elementy usługi. Punkty styku mogą istnieć zarówno offline (np. zakup biletu w kasie), jak i online (np. sprawdzenie repertuaru w aplikacji mobilnej).

Działania usługodawcy widoczne dla użytkownika

Wypiszcie wszystkie działania, które musicie zrobić jako organizatorzy, żeby usługa mogła być świadczona. Zacznijcie od czynności, które są widoczne dla użytkownika.

Działania usługodawcy niewidoczne dla użytkownika

Uzupełnijcie listę swoich czynności o zaplecze, czyli te działania, których użytkownik nie widzi. Mogą to być zarówno aktywności personelu albo inne procesy, np. automatyczne wygenerowanie potwierdzenia zamówienia w systemie.

Wsparcie zewnętrzne

Wypiszcie działania partnerów i podwykonawców, z których skorzystacie na poszczególnych etapach świadczenia usługi. Mogą to być np. biuro rachunkowe czy firma kurierska.

Przykład schematu usługi

Poniższy przykład pokazuje wizytę w kinie zmapowaną za pomocą Service Blueprint. Jest to oczywiście schemat poglądowy, nie zawiera wszystkich koniecznych kroków.

Service Blueprint kino

Co dalej?

Po przygotowaniu pierwszego schematu usługi zastanówcie się, czy nie brakuje żadnych istotnych elementów i czy wszystkie zaplanowane działania są niezbędne. Czy coś można dodać lub pominąć aby poprawić doświadczenie użytkownika? Czy macie wystarczające zasoby, aby wdrożyć usługę w planowanym kształcie?

Service Blueprint to narzędzie łatwe do zrozumienia i szybkiego zastosowania, ale pełne dopracowanie schematu świadczenia usługi może trwać tygodniami, a nawet miesiącami. Tak naprawdę praca nad usługą nigdy się nie kończy, bo i kontekst jej świadczenia nie pozostaje niezmienny.

Źródła:
A. Mróz, Jak tworzyć produkty i usługi? Zrozumieć Design Thinking – FISZKI, Wydawnictwo Cztery Głowy, Gdańsk 2019.
DIY Development Impact & You, NESTA, https://diytoolkit.org/
R. Sarvas, H. Nevanlinna, J. Pesonen, Lean Service Creation. The Handbook V1.7, Futurice, 2016.

 

Spodobał Ci się ten tekst? Polub mnie na FB, żeby nie przegapić kolejnych!

  Podziel się:

Burza mózgów i co dalej? Metody selekcji pomysłów

metody selekcji pomysłów

Podczas generowania pomysłów zapominamy o ograniczeniach. Liczy się ilość: chodzi o to, żeby wypracować jak najwięcej potencjalnych rozwiązań. Dobrą sesję kreatywną kończymy z co najmniej kilkudziesięcioma pomysłami. Ale jak wybrać z nich te najlepsze?

Pisałam już o rozgrzewkach kreatywnych i o tym, jak przeprowadzić ideację nie tylko za pomocą tradycyjnej burzy mózgów (tu znajdziesz część 1 i część 2 artykułu). Dzisiaj przedstawiam Wam sprawdzone metody selekcji pomysłów.

Głosowanie kropkami

Dzięki tej metodzie szybko wyeliminujecie z dalszej analizy najbardziej typowe pomysły, które z reguły pojawiają się na początku burzy mózgów.

Na czym polega głosowanie kropkami? Niech każdy rozdysponuje między pomysły trzy głosy – można podzielić je między różne rozwiązania lub przyznać wszystkie trzy swojemu zdecydowanemu faworytowi. Głosuje się poprzez naklejanie kropek na karteczki z pomysłami. Można też poprosić uczestników o zaznaczenie kropek markerem, ale po pierwsze jest to mniej widoczne i trudniejsze do późniejszego zliczenia, a po drugie rozdając naklejki ma się pewność, że nikt nie przekroczy dozwolonej liczby głosów. 😉 Jeśli pomysłów jest bardzo dużo, możecie rozdać każdemu po 5 naklejek.

Głosując pomyślcie o tym, które rozwiązania najlepiej odpowiadają Waszym zdaniem na wyzwanie projektowe, są najbardziej świeże czy interesujące. Później przeliczcie głosy i wybierzcie najlepsze pomysły do dalszej analizy, np. za pomocą matryc.

Matryce do analizy pomysłów

Matryca wpływu i wysiłku jedno z moich ulubionych narzędzi. Służy do analizy i priorytetyzacji pomysłów pod kątem spodziewanych efektów oraz koniecznych nakładów.

Jak zrobić matrycę? Podzielcie flipchart lub tablicę na cztery pola. Zewnętrzną oś pionową opiszcie jako „wpływ”, a poziomą jako „wysiłek”. Przedyskutujcie pomysły z fazy ideacji pod kątem tego, jak duży mają wpływ na rozwiązanie wyzwania oraz ile potrzeba zasobów aby je wprowadzić (czasu, pieniędzy, zaangażowania kadry).

Poprzyklejajcie pomysły w odpowiednich ćwiartkach (jeden pomysł na jednej karteczce). Wybierzcie pomysły z lewej górnej ćwiartki do doprecyzowania. Możecie też rozważyć dwie sąsiadujące ćwiartki. Odrzućcie jednak pomysły wymagające dużego wysiłku przy małym wpływie na rozwiązanie problemu.

metody selekcji pomysłów: matryca wpływu i wysiłku

Matryca wpływu i wysiłku

Na podobnej zasadzie możecie podzielić pomysły na tradycyjne i innowacyjne oraz łatwe i trudne w realizacji:

metody selekcji pomysłów: matryca tradycyjne innowacyjne

Uwaga na przywiązanie do własnych pomysłów!

Muszę przyznać, że gdy szukałam informacji o tym „jak to robią inni”, wpadłam na doskonałą metodę stosowaną przez firmę FUZERS. Zalecają podzielić pomysły na „te świetne, które będziemy rozwijać”, „te świetne, które będziemy rozwijać później” oraz… „te świetne, których nie będziemy rozwijać”. Bardzo mi się to podoba. Pomaga sprawić, by członkowie zespołu nie przywiązywali się do pomysłów i nie walczyli o nie za wszelką cenę, bo „przecież ten pomysł jest mój i jest taki super”. O co tu walczyć, skoro przyznajemy, że każdy pomysł był świetny? 😉

Poczucie autorstwa pomysłu czy prototypu może utrudnić odejście w porę od rozwiązania, którego nie warto w danym momencie rozwijać. Między innymi dlatego dobrze jest podkreślić, że nie ma jednego konkretnego autora pomysłu stworzonego podczas burzy mózgów. To zespół jest autorem. Dany pomysł nie powstałby, gdyby nie wzajemne inspirowanie się uczestniczek i uczestników ideacji.

Chcielibyście poznać jeszcze inne metody selekcji pomysłów? Więcej przeczytacie o nich już niedługo w bezpłatnej publikacji o Design Thinking, którą tworzę dzięki stypendium MKiDN w dziedzinie zarządzania kulturą i wspierania rozwoju kadr kultury. Stay tuned!

Agnieszka

Źródła:
Innovating for People. Human-Centered Design Planning Cards, LUMA Institute 2012
Service Design Thinking. Materiały edukacyjne FUZERS

 

Spodobał Ci się ten tekst? Polub mnie na FB, żeby nie przegapić kolejnych!

 

Podziel się: